ortaokulun sonlarında mıydım neydi hatırlamıyorum. o zamandı işte ilk defa böyle sarsıldığım. ufacık köpek  yavrusu ya minicik. zehirlemiş orospu çocukları. yazlığın orda bizim arabanın lastiğinin yanına yatmış titriyodu. seveyim diye gittim yanına. baktım hasta gibi...

öyle boktan ki gördüklerim. gerçek olamayacak kadar saçma sapan  hepsi. nerdeyim ne yapıyorum hiç bi boktan  haberim yokmuş gibi. hayatta sonsuz güvendiğinin sana sırtını dönmesi ve hiç kimseye güvenmemen gerektiğini göstermesi kadar acı veren...